Yukarıdaki devrede MK1 bir elektret mikrofon , Q1 ise bir transistörlü ses yükselticidir. Güç kaynağı 12V DC'dir.
Potansiyometre R2, Q2 transistörünün tabanını modüle eden ve kollektör akımını etkileyen sürüş seviyesini ayarlar. Transistör Q2, L1 ve C3 ile kollektöründe ayarlı bir devreye sahip bir Colpitts osilatörüdür.
Mikrofona konuşmak sesinizi AM üzerinden yayınlayacaktır. Başka bir kaynaktan (örneğin bir medya oynatıcıdan) gelen ses, R2 potansiyometresinin ayar pimine giriş olarak verilebilir.
Bu çok düşük güçlü bir AM vericisi, bu nedenle sinyal muhtemelen çok uzağa iletilmeyecektir. Bununla birlikte, 500 kW vericilere sahip ticari AM istasyonları gündüz birkaç yüz ila birkaç bin kilometre mesafeyi kapsayabilir. İyonosfer geceleyin, özellikle bandın üst ucunda "yükseldikçe", bu sinyaller iyonosferik katmanlardan yansıyarak çok daha büyük, hatta kıtalararası mesafeleri kapsayacaktır.
AM Verici Antenleri
En basit anten, mümkün olduğunca yüksekte, iyi bir topraklama hattına karşı beslenen, uçtan beslemeli çeyrek dalga boylu bir tel olacaktır. Çeyrek dalga boyundaki tellerin besleme noktasındaki empedansı düşüktür ve bu da vericiye makul bir uyum sağlar.Anten, anten teli kullanılarak yapılabilir . Antenin uzunluğunu (L) hesaplamak için L = 300/f(Mhz) denklemini kullanın.
Yani 1 MHz için:
L = 300 / 1 MHz
L = 300 metre
L'nin çeyrek dalga boyu şöyle olurdu:
300 metre / 4 = 75 metre.
Gerçekten de oldukça uzun! Ticari AM istasyonlarının antenleri, genellikle yüzlerce metre yüksekliğindeki kulelerde, birkaç dönümlük alanı kaplar.
