Devre, 6-12 V gerilimle çalışan küçük bir DC motoru kontrol etmek için tasarlanmıştır. Motor, PWM (darbeli dalga hareketi) kullanılarak kontrol edilir; yani güç, bir dizi darbe şeklinde verilir. Motorun dönüş hızı ne kadar yüksekse, darbeler o kadar geniş olmalıdır.
Darbe sinyalleri, TR1 adı verilen tek bağlantılı bir transistöre dayalı bir osilatör tarafından üretilir. Tepe noktası olarak bilinen belirli bir gerilimde, transistörden akım akmaya başlar. Kondansatör C1 üzerindeki yük, transistörün minimum noktasına ulaşana kadar çok hızlı bir şekilde düşer. Ardından, tekrar şarj olmaya başlar. Böylece, kondansatör üzerindeki gerilim nispeten yavaş artar (R1 ve C1 değerlerine bağlı olarak) ancak çok hızlı bir şekilde düşer. Sonuç olarak testere dişi şeklinde bir dalga formu elde edilir.
TR1 çıkışından gelen testere dişi sinyali, op amp IC1'in ters çevirici girişine (2 numaralı pin) beslenir ve burada hız potansiyometresi VR1'in sürgüsünden gelen sabit ancak değişken voltajla karşılaştırılır. Testere dişi sinyalinin değişken kontrol voltajıyla karşılaştırılmasının sonucu Şekil 2'de gösterilmiştir.
Bir op amp, sabit frekansta ancak değişken sürede eşit genlikte bir dizi darbe üretir. Buna darbe genişliği modülasyonu (PWM) denir.
IC1'den (6 numaralı pin) gelen PWM çıkışı, n-kanallı MOSFET TR2'yi ve dolayısıyla EM'yi kontrol eder.
Motorun dönüş hızı, darbe süresine bağlı olarak değişir. Testere dişi sinyalinin frekansı yeterince yüksekse, motor sorunsuz çalışır. Bu devrenin çalışma frekansı yaklaşık 120 Hz'dir.
Optimum hız kontrolü için, hız kontrolörü VR1 tamamen döndürüldüğünde kontrol voltajının minimum noktanın hemen altından tepe noktanın hemen üstüne kadar değişmesi sağlanmalıdır. Bu amaçla R4 ve R5 dirençleri kullanılır. Değerleri, tek bağlantılı transistörün tam tepe ve minimum noktalarına bağlı olarak ayarlanması gerekebilir.
İşlemsel yükselteç IC1, (±3 V ile (±18 V) arasındaki voltajlarda çalışır, bu nedenle 6 V ile 36 V arasında bir DC güç kaynağı kullanılabilir.
Darbe sinyalleri, TR1 adı verilen tek bağlantılı bir transistöre dayalı bir osilatör tarafından üretilir. Tepe noktası olarak bilinen belirli bir gerilimde, transistörden akım akmaya başlar. Kondansatör C1 üzerindeki yük, transistörün minimum noktasına ulaşana kadar çok hızlı bir şekilde düşer. Ardından, tekrar şarj olmaya başlar. Böylece, kondansatör üzerindeki gerilim nispeten yavaş artar (R1 ve C1 değerlerine bağlı olarak) ancak çok hızlı bir şekilde düşer. Sonuç olarak testere dişi şeklinde bir dalga formu elde edilir.
TR1 çıkışından gelen testere dişi sinyali, op amp IC1'in ters çevirici girişine (2 numaralı pin) beslenir ve burada hız potansiyometresi VR1'in sürgüsünden gelen sabit ancak değişken voltajla karşılaştırılır. Testere dişi sinyalinin değişken kontrol voltajıyla karşılaştırılmasının sonucu Şekil 2'de gösterilmiştir.
Bir op amp, sabit frekansta ancak değişken sürede eşit genlikte bir dizi darbe üretir. Buna darbe genişliği modülasyonu (PWM) denir.
IC1'den (6 numaralı pin) gelen PWM çıkışı, n-kanallı MOSFET TR2'yi ve dolayısıyla EM'yi kontrol eder.
Motorun dönüş hızı, darbe süresine bağlı olarak değişir. Testere dişi sinyalinin frekansı yeterince yüksekse, motor sorunsuz çalışır. Bu devrenin çalışma frekansı yaklaşık 120 Hz'dir.
Optimum hız kontrolü için, hız kontrolörü VR1 tamamen döndürüldüğünde kontrol voltajının minimum noktanın hemen altından tepe noktanın hemen üstüne kadar değişmesi sağlanmalıdır. Bu amaçla R4 ve R5 dirençleri kullanılır. Değerleri, tek bağlantılı transistörün tam tepe ve minimum noktalarına bağlı olarak ayarlanması gerekebilir.
İşlemsel yükselteç IC1, (±3 V ile (±18 V) arasındaki voltajlarda çalışır, bu nedenle 6 V ile 36 V arasında bir DC güç kaynağı kullanılabilir.
